?????????????? by ้A devotee

นั่งสมาธิอย่างถูกหลัก

ธรรมะของครูไม่เล็ก 

แนะนำการปรับใจ ในการทำสมาธิ

ทำใจให้เหมือนเด็ก เป็นมิตรกับทุกประสบการณ์

แตะแผ่วๆ มองผ่านๆ  อย่ากดลูกในตา

พรรษานี้ สำรวจตัวเองมีข้อบกพร่องอะไรให้รีบแก้ไข

นั่งสมาธิแบบไม่คาดหวังว่าจะได้เห็นอะไร

สำรวจตัวเองว่า ข้อบกพร่องอะไรที่ต้องรีบแก้ไขโดยเร็ว

แนะนำเทคนิคการวางใจในการปฏิบัติธรรม

คนวัดพระธรรมกาย ถูกตราหน้าว่า "บ้าบุญ"  แล้วบุญคืออะไร

ทำไมทำบุญจำเป็นต้องอธิษฐานกำกับ,  เวลาบุญส่งผลถ้าไม่อธิษฐานกำกับจะเป็นอย่างไร , หลักการอธิษฐานที่ถูกต้อง 

นั่งสมาธิอย่างมีชีวิต ชีวา อย่างเพลิดเพลิน มีความพร้อมทั้งกาย และใจ

เมื่อสั่งสมบุญต่อเนื่อง และหมั่นปฏิบัติธรรม ทำใจให้ใส บาปไม่ทำเลย เป็นเครื่องยืนยันว่า จะไม่ไปอบาย 

วันนี้เรายังมีชีวิตอยู่ แต่พรุ่งนี้ไม่ทราบ ซึ่งเราทราบแล้วว่า พระรัตนตรัย เป็นที่พี่ง และท่านอยู่กลางกายของเรา จะเข้าถึงท่านได้ต้องหยุดนิ่ง 

ถ้าอุทิศไปให้ท่านเหล่านั้นไม่ถึง ให้อาราธนา มหาปูชนียาจารย์ นำบุญไปให้กับท่านทั้งหลาย 

เรื่องหยุด เรื่องนิ่ง สำคัญ เป็นวิชาของชีวิต   ต้องฝึกฝน  ทั้งนั่งฝึก นอนฝึก มีเวลาว่างให้ฝึก   

อย่าคาดหวังว่า จะเห็นโน้น เห็นนั้น เอาแค่นั่งนิ่งให้ถูกต้อง ให้เป็นก่อน โดยนิ่งในระดับผ่อนคลาย ไม่ตรึง ไม่เกร็ง นิ่ง นุ่ม เบาๆ ทำตรงนี้ให้เป็นก่อน 

อย่ารอให้พร้อม   ถ้าเราทำเดี๋ยวนี้ ก็พร้อมเดี๋ยวนี้  และสังเกตว่า ทำถูกหลักวิชชาไหม?

"สัมมาอะระหัง" มีความหายที่สูงส่ง “สัมมา” ย่อมาจาก มรรคแปด คือ สัมมาทิฐิ มีความเห็นชอบ สัมมาสมาธิ การทำสมาธิชอบ  การประพฤติชอบทั้งกาย วาจา ใจ  เป็นต้น “อะระหัง” คือห่างไหลจากกิเลศ ความโลภ ความหลง

แนะนำ การปฏิบัติ  หลีกเลี่ยงสิ่งกระทบใจจะทำใหผลการปฏิบัติธรรมมีการพัฒนา

นึกถึงดวงแก้ว หรือองค์พระ หรือสิ่งที่คุ้นเคย ซึ่งสิ่งนั้นต้องทำให้เราใจสูง ห่างจากบาป อกุศล 

การเห็นด้วยตา ถ้าไม่ถูกวิธีจะเกร็ง และเบื่อ แก้โดยให้กับปรับ ขยับตัว แต่หากใจสบาย ให้รักษาอารมณ์ให้ต่อเนื่อง โดยไม่คิดเรื่องอื่น

คือการดึงใจให้กลับมาสู่ที่ตั้งดั่งเดิม คือศูนย์กลางกาย เพราะปกติ เราปล่อยให้ใจกระเจิด กระเจิง ไปในเรื่องราวต่างๆ เช่น ทำมาหากิน การครองเรือน การศึกษาเล่าเรียน และ การแก้ปัญหาต่างๆ เป็นต้น การนั่งสมาธิคือ การดึงใจมาสู่ภายใน โดยไม่คิดถึงสิ่งที่ผ่านไปแล้ว และไม่คำนึงถึงสิ่งที่ยังไม่มาถึงในอนาคต 

การอธิษฐานจิต เป็นผังสำเร็จ ที่เราได้ออกแบบชีวิต อยากให้ชีวิตเราเป็นอย่างไร มีความปราถนาอยากให้ชีวิตเป็นอย่างไร  แต่อย่างน้อยต้องอธิษฐานให้บรรลุมรรคผลนิพพาน เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา อยู่ในกรอบพระพุทธศาสนา 

เราต้องเตรียมของเราไว้ให้พร้อมเสมอ สำหรับอะไรที่จะเกิดขึ้น ถ้าเรามีพระในตัว หรือดวงใสๆ  ซึ่งที่พึ่งภายในจะเกิดขึ้นได้ขึ้นอยู่กับความขยัน ความเพียรพยายาม...

ที่พึ่งภายในจะได้ขึ้นอยู่กับความขยัน ความเพียร พยายาม หมั่นฝึกใจให้นิ่ง ซึ่งยากช่วงแรก  แต่ไม่มาก   โดยให้นึกถึงประโยชน์ที่ได้รับว่า “คุ้มเกินคุ้ม”  การฝึกสมาธิ จะทำให้ใจใส คิดดี พูดดี และทำดี ผลออกมาก็จะดี ทำน้อย  …

การสร้างบารมีเพื่อมุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม จำเป็นต้องอาศัยบุญบารมี และปฏิบัติธรรมไปพร้อมกัน ทำเป็นทีม โดยไม่มีใครน้อยหน้า ล้ำหน้า ต้องเท่าเทียมทันกันทั้งทีม ทุกคนต้องสวมหัวใจของ "พระโพธิสัตว์"  มุ่งสร้างบารมีอุทิศตนให้พระพุทธศาสนา  ทำหน้าที่ของยอดนักสร้างบารมีอย่างเต็มที่..

ทำบุญให้เกิดประโยชน์สูงสุด ให้กับความเหนื่อยยากที่อาบเหงื่อต่างน้ำ หามาด้วยความยากลำบาก และทรัพย์นั้น จะเป็นทรัพย์ละเอียดติดตามไปทุกภพ ทุกชาติ

ผู้ทำบาป ย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ และโลกหน้า เมื่อเรามีโอกาสพบพระพุทธศาสนา ก็ควรเก็บเกี่ยวเอาบุญให้มากที่สุด บาปกรรมที่เคยทำทั้งมีเจตนา และไม่เจตนาให้ลดละเลิก เอาแต่บุญกุศล จะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง ไม่ต้องชดใช้กรรมที่เคยทำไว้..

การสร้างบารมีทำได้ทุกวาระ หากมีจิตเลื่อมใส ทุ่มเทอย่างเต็มที่ เต็มกำลัง มหานิสงฆ์จะเกิดขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เนื่องจากว่า "ตราบใดที่ยังไม่หมดสิ้น อาสวะกิเลส เสบียงจึงเป็นสิ่งสำคัญ" ดังนั้นอานิสงส์ผลบุญมีความหมายต่อนักนักสร้างบารมี

สัมมาอะระหัง300 จบ_ครูไม่ใหญ่ เสียงเพราะ 

บรรยากาศของโลกเราผันผ่วน เปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยๆ เช่นหน้าร้อน ก็ร้อนเกินไป ฤดูหนาวก็ หนาวเข้าไปสู่กระดูก เหล่านี้มีเหตุมาจาก  "ขันธโลก และสัตวโลก" สำหรับขันธโลกที่เรียกว่า มนุษย์มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกมากที่สุด เพราะ….

การอยู่ร่วมกันสังคม อย่างสันติสุข บนพื้นฐานของเหตุผล และความเข้าใจต้องเริ่มต้นที่สังคมหน่วยเล็กที่สุด คือ “ครอบครัว” หากทุกคนในครอบครัวดำเนินชีวิตตามพุทธวิธี ละชั่ว ทำความดี ทุกครอบครัวอบอุ่น อยู่เย็นเป็นสุขจะก็จะขยายออกไปสู่ เพื่อนบ้าน และที่ทำงาน